|
|
|
เสาร์ ที่ 31 กรกฎาคม 2553 |
|
|
วัดใหญ่จอมปราสาท
วัดใหญ่จอมปราสาท หรือ "วัดใหญ่สาครบุรี"
ตั้งอยู่ที่ตำบลท่าจีน อำเภอเมือง เป็นวัดเก่าแก่ไม่ต่ำกว่า 400 ปีมาแล้ว สันนิษฐานว่าสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยา แต่ไม่ปรากฏว่าใครเป็นผู้สร้าง ในสมัยนั้นบริเวณด้านหน้าของวัดเป็นแหล่งชุมชนขนาดใหญ่ มีฐานะเป็น "เมืองท่าตลาดริมน้ำ" มีพ่อค้าจากทางทะเล และพ่อค้าจากเมือง ที่อยู่ลึกเข้าไปในแผ่นดินมาติดต่อค้าขายแลกเปลี่ยนสินค้ากันอย่างเนืองแน่น
ส่วนใหญ่เป็นพ่อค้าชาวจีน ดังนั้นจึงได้เรียกชุมชนนี้ว่า "บ้านท่าจีน" ปัจจุบันน้ำได้เซาะตลิ่งพังเข้าไปจนถึงบริเวณด้านหน้าวัด ทำให้พื้นที่ของชุมชนบ้านท่าจีนรุ่นแรกๆ ถูกทำลายล่มลงแม่น้ำจนหมด
สำหรับวัดใหญ่จอมปราสาทนั้น ชาวบ้านจะเรียกชื่อต่างๆ กันไป เช่น วัดใหญ่ วัดจอมปราสาท หรือ วัดใหญ่จอมปราสาท ในสมัยรัชกาลที่ 5 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ได้รับพระราชทานชื่อว่า " วัดใหญ่สาครบุรี " และทรงพระราชทานพระไตรปิฏกบรรจุตู้ละจบ จำนวน 39 เล่ม ให้มาประดิษฐาน ณ วัดแห่งนี้ในฐานะที่เป็นพระอารามหลวง
สิ่งที่น่าชมในวัดนี้ ได้แก่
- พระอุโบสถทั้งหลังเก่าและ หลังใหม่
- บานประตูและหน้าต่างรอบพระอุโบสถแกะสลักอย่างสวยงาม และประณีตมากสันนิษฐาน ว่าช่างผู้แกะสลักบานประตูและหน้าต่างนี้ เป็นช่างชาวจีนที่มากับเรือสำเภา เพราะลวดลายนั้นมี ต้นไม้จีนอยู่ด้วย กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นฝีมืองานช่างศิลปะที่ล้ำค่า จัดเป็น "โบราณสถานของชาติ" และได้ประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานของชาติในราชกิจจานุเบกษา
เล่ม 53 ตอนที่ 34 เมื่อวันที่ 27 กันยายน 2479
การเดินทาง
ตั้งอยู่ที่ตำบลท่าจีน ห่างจากตัวจังหวัด ๔ กิโลเมตร ใช้เส้นทางหลวงหมายเลข 35 ( ถนนพระราม 2 )บริเวณกิโลเมตรที่ 31 ก่อนจะถึงสะพานข้ามแม่น้ำ ท่าจีนประมาณ 200 เมตร เลี้ยวขวาเข้าถนนทางเข้าวัดประมาณ 200 เมตร วัดจะตั้งอยู่ทางซ้ายมือ จุดที่น่าสนใจ
|
พระอุโบสถ
ผนังด้านข้างมีหน้าต่างด้านละ 6 บาน ซุ้มหน้าต่าง เป็นซุ้มหน้านางปูนปั้นประดับด้วยลายกระหนกเปลว บานหน้าต่างไม้แกะสลักเป็นลวดลายต้นไม้ ภูเขา รูปสัตว์และบุคคล แบบศิลปะจีน
|
|
พระวิหารเก่า
เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าฐานบัวโค้งแอ่นคล้ายท้องเรือสำเภา
|
|
ศาลาการเปรียญ
ลักษณะเป็นอาคารก่ออิฐถือปูนทรง สี่เหลี่ยมยกพื้นสูง หลังคามุงกระเบื้องช่อฟ้าใบระกา
|
|
เจดีย์ทรงมณฑป
ตั้งอยู่ด้านหลังพระวิหาร ลักษณะเป็นเจดีย์ก่ออิฐถือปูนทรงมณฑปเรือนธาตุมีซุ้มทั้งสี่ด้าน คาดว่ามีอายุตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย-กรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น
|
|
บานประตูแกะสลัก
บานประตูแกะสลัก
|
|
|
|
| |
|
|
|
|